Rob van Doeselaar
Un Africain n'est jamais seul
vorige
volgende
Mijn verhuizing van New York naar Dakar veranderde mijn manier van schilderen. In Afrika is niets recht of vierkant. Structuur lijkt zonder vooropgezet plan te ontstaan door stapeling en organische groei. Geïnspireerd door de Senegalezen met hun expressieve kleding, maar ook door de huizen van sloophout die overal in de buurt zijn gebouwd, schilderde ik op houten planken en driedimensionale constructies. In het zonnige Senegal werden mijn schilderijen extra levendig, kleurrijk en energiek.

In een serie schilderijen met het thema 'Un Africain n'est jamais seul' (een Afrikaan is nooit alleen) is overal de aanwezigheid van mensen te ontdekken. Op elke plek in Senegal, in elk huis, op elke hoek van de straat, zijn mensen. Ook op de meest afgelegen plekken duikt er altijd iemand op. Moeders, voorouders en geesten zweven onvermoeibaar in het rond. Overal zijn broers, zussen, neven en nichten, vrienden en vriendinnen die zich aandienen. Overal rennen kinderen in het rond. Het moet van grote invloed zijn hoe Senegalezen leven. Nooit heb je tijd en ruimte voor jezelf, want er is altijd iemand meekijkt. In die situatie is het bijna onmogelijk om jezelf als individu te ontwikkelen.



Dakar 1995-1998